گزارش جالبی بود. شخصا شروعش را خیلی دوست داشتم و حتی بدون داشتن فایل صوتی، برایم فضای آن کنسرت را تجسم کرد.

گو اینکه، کار راحت تر این بود که گزارش را با معرفی خانم افشار شروع کرد... اما خوش ذوقی گزارشگر است که با یک پاراگراف توصیفی، درباره یکی از آهنگ هایی که در آن مراسم نواخته شده است، گزارش را شروع می کند.

موضوع دیگری که لازم می دانم اینجا بنویسم، حس اعتماد مخاطب به گزارشگر است. خانم رسولی در من به عنوان یکی از مخاطبین شان، این حس را بوجود آورده اند. بدون شک بوجود آمدن چنین فضیایی مستلزم دقت و سخت گیری دوچندان در انتخاب موضوع و نگارش آن است.

اینگونه است که حتی بعد از چند بار باز و بسته کردن صفحه اصلی سایت زیگ زاگ، من مخاطب برای چندمین بار برمی گردم تا حتما نوشته ایشون را بخوانم، هرچند مثلا چند روز از انتشار آن گذشته باشد.