به نظرم ، هر نویسنده ای موظف است منابعی که برای نوشتن مقاله اش ، از آنها استفاده کرده ( ترجمه ) را در اختیار مخاطبانش قرار دهد .

" چهار سال پيش، مادر «ايو فيربنکس» زحمت یک رانندگی شش ساعته از خانه تا دانشگاه دخترش در ییل به جان خرید تا سر از کار دخترش که در سال دوم دانشگاه تحصيل می‌کرد در بياورد.

پس از صرف ناهار، مادر ایو، لب به اعتراف گشود و به دخترش گفت که همه چيز را درباره او و تصاوير مبتذلش روی اينترنت می‌داند. اما مادر ایو اشتباه می‌کرد. تصاوير منتشرشده مربوط به دخترش نبود. آنها مربوط به فرد دیگری بود که نام مستعاری مشابه ایو اختيار کرده بود؛ يک همزاد گوگلی. در واقع مادر ايو هنگام جست‌وجو به دنبال نام دخترش به مقصدی اشتباهی رسيده بود. مشکل این بود که مادر ایو، بيش از حد به گوگل اعتماد داشت "

ماجرای جالبی بود ولی بعید میدانم ایو آن را شخصا برای نیما تعریف کرده باشد :)   ( اگر چنین بود همین الان داشتم دعوا می کردم که صداش کو ؟!!!!! ) به هر حال وقتی نیما زحمت کشف این داستان ها را از تو در توی جهان وب می کشد و آن را خلاقانه سوژه می کند ،  اگر منابعش را هم در طول نوشته ، لینک کند یا بنویسد ، عالی تر از عالی خواهد شد .

ااا ! ایول بتا دوباره بازگشت !