گزارش جالبیه اما خیلی طولانیه تقریبا هر گزارشی 2000 کلمه

اگه صادق و راستگو هستین لطفا بگین که ایا این سه گانه بکارت رو تا اخر خوندین یا نه

من صادقانه می گم که همشو نخوندم و هر بخشی رو تکه تکه خوندم

روزنامه نگاری که برای وب می نویسه باید خیلی کوتاهتر بنویسه

حتی اگه کسی بگه اینها چندین گزارشه هر گزارش باید می شد 1200 تا 1500 کلمه نهایتش

میشه یه کار جالب کرد روی مطلب و یه تمرین نگارشی

اینکه هر کسی یه تکه شو برداره و خلاصه کنه:

«عمل ترمیم بکارت را کسی انجام می دهد که معتقد بوده روابط آزاد مناسب است و بکارت هم اهمیتی ندارد. ولی وقتی به مرحله ازدواج رسیده اتفاقا یادش افتاده که نه خیلی هم مهم است و همچین خبرهایی نیست.»

یک جامعه شناس با بیان این موضوع می گوید: «پس چون می خواهد شوهر مناسبی پیدا کند حاضر است به ارزش هایی تن دهد که بر بکارت به عنوان یک الزام انگشت می گذارد. یادش می رود که خودش کسی بوده که به آزادی انتخاب، عقیده داشته است.»

«از زاویه دید این دختر هم نگاه کنیم، تا حدی می شود عملش را فهمید. احساس می کند که در این جامعه هیچ پناهگاهی ندارد و از همه رانده شده است. حالا می خواهد یک پناهگاهی، زندگی امنی، آرامش خاطری برای خودش داشته باشد.»

این جامعه شناس و استاد دانشگاه ادامه می دهد: «در واقع این دختر هم می داند و فهمیده که حتی با یک شوهر ظاهرا روشنفکر هم ازدواج کند اگر بفهمد او بکارت ندارد، بعد از ازدواج زمینه خیلی خوبی برای انواع سرکوفت ها فراهم می شود. مثلا بعد از اینکه شیرینی های اول زندگی بگذرد، شوهر بر می گردد و می گوید تو "دست دوم" بودی، تو همان کسی هستی که اینطور و آنطور و همه زندگی اش را زهر می کند. چون یک چیزی در جامعه ما جا افتاده که تکان دادنش به این راحتی ها نیست.»

این جامعه شناس با عنوان کردن اینکه «نداشتن بکارت یک انتخاب است» می گوید: «ولی انتخابی که توام با خیلی از دشواری ها است.» و اضافه می کند: «از یک دختر چقدر می توانیم انتظار داشته باشیم؟ دختری که در عین حال که ایده آل ها و ارزش هایش عوض شده ولی خودش را تنها می بیند در برابر دنیایی از فشارهای هنجاری که تهدیدش می کند. ممکن است پای حرف آن دختر بنشینیم به او حق ندهیم و بگوییم که خودت بودی انتخاب کردی، حالا هم بکش. ولی این دختر تک و تنها است و هیچ حمایتی ندارد. از یک طرف طرز تفکر خودش را درست می داند و از طرف دیگر توان مقابله با فشارها را ندارد.»

این جامعه شناس تصریح می کند: «انتظار زیادی است که از این ها بخواهیم که "همگی پیشرو باشید و ارزش های فعلی را زیر و رو و ارزش های جدید را بارور کنید." آدم ها قابلیت هایشان متفاوت است. یکی بیشتر می تواند یکی کمتر، یکی از لحاظ مالی تامین است و می تواند محدوده اوقات فراغت و حلقه دوستان خود را طوری تنظیم کند که در برابر فشارها مقاوم باشد. یکی نمی تواند. می خواهم بگویم قضیه چند بعدی است.»

____________________________________

من در بالا ویرایش متن نکردم فقط احساس کردم اگه اینها نباشن ضرری به متن نمی رسه و اونها رو بولد کردم

تازه برخی جاها میشه دوباره جمله رو ویرایش و کوتاه کرد.

خب من هم هر سه رو لا ینقطع و پشت سر هم خوندم.

از نظر کشش به نظرم مشکل خاصی نداشتن (هرچند واقعا طولانی بودن). اما مشکل من با این "مجموعه" این بود که نتونستم متوجه "تفاوت" چندانی بین این سه مطلب بشم! یعنی به عبارت ساده تر، با دیدن سه "مطلب" با موضوع واحد، انتظار یک "پرونده" رو داشتم؛ اما بعد از خوندن مطالب، انتظارم برآورده نشد! به نظرم، هر سه مطلب از یک زاویه (تقریبی) و با یک نگاه به قضیه پرداخته بودند و به نوعی، در زمان خوندن مطالب دوم و سوم، احساس نمی کردم که در حال خوندن مطلب جدیدی هستم و یا اطلاعات یا حتی نگاه متفاوتی (در مقایسه با مطلب اول) رو دارم تجربه می کنم. 

اول باید برای این کار گروهی جالبی که انجام شد از نویسندگانش تشکر کنم.

به نظر من با اینکه سه مطلب درباره یک موضوع بود اما هرکدام جذابیت خاص خودشان را داشتند.

من  اول به عنوان یک دختر مطلب را خواندم.  همه مسائلی که در مطالب بود به جا بود چون دقیقاً می شد مشکل رو حس کرد.

بیان تجربه دخترهای گوناگون  که این مشکل را داشته اند خودش برای خواننده دختر جذابیت دارد. چون شاید مشکل او یا دوستش هم باشد.

به نظر بقیه دوستان هم احترام می گذارم. اما مسائل  زنان ومشکلاتی که دارند بیانش هم برای دختران و زنان جذابیت دارد. همین که حرفها را پسرها و مردهایی بخوانند که نظر خودشان در مورد "بکارت" چیزی جدا از جامعه سنتی ما نیست ، جای خوشحالی دارد.

باید اضافه کنم. مطلب بهناز جان همراه با صدای پزشک بود. چون در جریان کارش بودم می گویم. صحبت های بسیار جذابی بود اما به دلیل بد بودن کیفیت صدا در مطلب بهناز کار نشد. من لینک صدایش را در کارگاه می گذارم تا بچه ها گوش کنند (البته بازهم می گویم با همه تلاشهایی که انجام دادم اما کیفیت خوبی برای اضافه کردن در مطلب پیدا نکرد و بهتر دیدیم به جای کار در خود مطلب ، در کارگاه باشد)

اگر در کارهای بعدی در قسمت زنان و جامعه از دست من در مورد صدا کمکی بر می اومد خوشحال میشم کمک کنم.:)

بازهم مرسی مریم جان و بهناز جان ..عالی بود

دوستان عزیز، من ابتدا یک گزارش 4500 کلمه ای داشتم که هر دو گزارش "دروغ را ترجیح می دهند" و "عرف، فراتر از قانون و اختیار" را شامل می شد. اما به علت بسیار طولانی بودن تقسیمش کردم به دو گزارش، اولی حاوی نظرات آدم های درگیر ماجرا و دومی نظرات کارشناسان خارج از ماجرا. و در روتیتر هم ذکر کرده بودم 1 و 2 که در اینجا گویا توسط سردبیر حذف شده است.

من هم موافقم که مسلما خیلی از قسمت های متن می تواند کوتاه تر از این باشد ولی واقعا در موضوعاتی مثل ترمیم بکارت گزارش 1500 کلمه ای نوشتن بیشتر از اینکه سخت باشد، صدمه زننده به موضوع است. وگرنه من شخصا خیلی بدم نمی آمد گزارشم کوتاه تر باشد.

در مورد تکرار مطالب هم، با اینکه به نظرم این تکرار خیلی زیاد نیست! ولی من هم وقتی مطلب بهناز را خواندم (بعد از انتشار مطالب بر روی سایت) متوجه شدم که جاهایی مطالب را تکرار کرده ایم. علت این مساله هم این است که از ابتدا قرار نبود به صورت پرونده کار کنیم و هر کدام بدون اطلاع آن یکی، داشتیم روی این سوژه که تقریبا در هیچ جایی کار چندانی در موردش نشده بود کار می کردیم.

به هر حال به نظر من این سه مطلب روی هم مجموعه خوبی درباره موضوعی مسکوت ارایه داده اند.