ممنون نیما جان از توضیحت. آره، توی متن از Satellite استفاده کرده بوده. با این وجود از نظر عملی و تعریف علمی، ویجر، ماهواره محسوب نمیشه. اصولاً ماهواره ها رفت و برگشتی نیستند؛ یعنی در مدار قرار می گیرند و تا آخر عمر عملیاتیشان همانجا می مانند و در پایان عمر کاری، به علت کم شدن انرژی (که عموماً در سلول های خورشیدیشان جمع می شود)، به سمت زمین "سقوط" می کنند و در بیش از 90 درصد موارد، در برخورد با جو زمین می سوزند و از بین می روند. البته در موارد معدودی هم به اقیانوس سقوط می کنند.
در ضمن ماهواره ها self-launching نیستند. یعنی مانند موشک ها، شاتل ها و سایر فضاپیماها، مستقیما به فضا پرتاب نمی شوند؛ بلکه توسط یک فضاپیما در مدار قرار می گیرند
از این جهت، می توان تفاوت های ساده و ظاهری ماهواره ها و فضاپیما ها را شناسایی کرد.
در ضمن، ماهواره ها بر خلاف اسم "دهان پرکنشان"، عموماً بسیار کوچک و سبک وزن هستند. حتی در مواردی کمتر از یکصد کیلوگرم وزن دارند و حجمشان هم چیزی در حدود 7-8 متر مکعب بیشتر نیست (البته بدون احتساب باله های خورشیدی که در مدار و برای دریافت انرژی باز می شوند). :)
باز هم از توضیحت ممنونم :)