یکی از مشکلاتی که همواره برای ورزشکاران ایرانی در مسابقات بین المللی پیش می آید رویارویی با ورزشکاران اسرائیلی است. در المپیک آتن «آرش میراسماعیلی» در شرایطی که در سال ۲۰۰۳ قهرمان جودوی جهان شده بود و امید زیادی به کسب مدال داشت در مراسم قرعه کشی رقابت های جودو در وزن منهای ۶۶ کیلوگرم، حریفی از اسرائیل را در جلوی نام خود دید و طبیعتاً در روز مسابقه در برابر این جودوکار حاضر به مسابقه نشد.
در واقع، مهم ترین و قابل توجه ترین حاضر نشدن ورزشکاران ایرانی در برابر رقبای اسرائیلی شان به آرش میراسماعیلی بر می گردد و این بار هم در المپیک پکن، هم گروه شدن «محمد علیرضایی» با یک شناگر اسرائیلی حرف و حدیث های زیادی به وجود آورد و در نهایت علیرضایی در مسابقات ۱۰۰ متر قورباغه شرکت نکرد. هرچند که به گفته مسوولان ورزش ایران، بیماری دلیل غیبت علیرضایی بوده است و نه چیز دیگری.
تقدیر از ورزشکارانی که مسابقه نمی دهندپس از پیروزی انقلاب هرگز ورزشکاران ایرانی حاضر به رویارویی با ورزشکاران اسرائیلی در هیچ مسابقه ورزشی نشده اند. دولت جمهوری اسلامی ایران، کشور اسرائیل را به رسمیت نمی شناسد و ورزشکاران ایرانی نیز هنگامی که در مسابقات بین المللی، ورزشکارانی از این کشور را رودرروی خود می بینند، به دلیل به رسمیت نشناختن «رژیم اشغالگر قدس» و «حمایت از ملت مظلوم فلسطین» از حضور در مسابقه امتناع می کنند.
در این میان به دفعات، همین خودداری از مسابقه دادن باعث شده تا ورزشکاران ایرانی از کسب مدال باز بمانند که حضور پیدانکردن آرش میر اسماعیلی در بازی های المپیک ۲۰۰۴ نمونه خوبی است. اگر پرچمدار ایران مسابقه می داد از شانس بسیار زیادی برای کسب مدال برخوردار بود.
در دهه گذشته «امیر رضا خادم»، قهرمان آن روزهای کشتی ایران هم چنین حرکتی انجام داده بود و بسیاری دیگر از ورزشکاران ایران در رقابت های کشتی، جودو، کاراته، شطرنج، تکواندو، شمشیربازی و… از حضور در رقابتی که یک سوی آن یک ورزشکار اسرائیلی بوده انصراف داده اند.
حتی تیم امید بسکتبال ایران زمانی که در مسابقات جهانی در گروهی قرار گرفت که تیم بسکتبال اسرائیل هم در آن حضور داشت قید حضور در رقابت ها را زد. به هر حال با توجه به اصول جمهوری اسلامی این ورزشکاران همگی با چشمپوشی از پیروزی احتمالی شان از شرکت در مسابقه امتناع کردند و بعداً توسط مقامات «سازمان تربیت بدنی» مورد تقدیر قرار گرفتند.
پس از شرکت نکردن میر اسماعیلی در المپیک آتن به او پاداشی به اندازه «حسین رضازاده» و «هادی ساعی» که در المپیک طلا گرفته بودند پرداخت شد و نهاد «بسیج ورزش کشور» توجه ویژه ای به این ورزشکاران دارد و هرساله با برگزاری مراسمی از آن دسته ورزشکارانی که در آن سال به حکم قرعه به ورزشکاران اسرائیلی خوردند و با آن ها مسابقه ندادند تقدیر می کند. این رویه همچنان ادامه خواهد داشت.
"بیماری دلیل غیبت"
در این المپیک اتفاق مشابهی برای محمد علیرضایی رخ داد. با اعلام گروه بندی نفرات شرکت کننده در ماده ۱۰۰ متر قورباغه مشخص شد که در گروه علیرضایی یک شناگر اسرائیلی هم وجود دارد.
در رشته ای مثل شنا، رودررویی مستقیم وجود ندارد. اما با توجه به این که «محمد بیداریان»، دیگر شناگر تیم ملی ایران چند ماه پیش در رقابت های انتخابی المپیک در «کرواسی» هنگامی که با یک اسرائیلی هم گروه شد از شرکت در مسابقات انصراف داده بود، این احتمال داده شد که شاید علیرضایی هم در مسابقات المپیک شرکت نکند.
بلافاصله «علی کفاشیان» ، دبیرکل «کمیته ملی المپیک» اعلام کرد علیرضایی در مسابقات حاضر خواهد شد. آقای کفاشیان در گفتگو با خبرگزاری ایسنا گفت: «طبق قانون مقابله نکردن ورزشکاران ایران در برابر نمایندگان رژیم صهیونیستی، ورزشکاران ایران در رقابت های رو در رو و آن هم به دلیل اعتقاداتشان حاضر به مسابقه با آن ها نمی شوند. اما در شنا با توجه به این که مسابقات به صورت دسته جمعی برگزار میشود و رقابت ها به صورت رو در رو نیست، چنین مشکلی نداریم. علیرضایی در خط یک شنا میکند و نماینده ی رژیم صهیونیستی در خط هفت قرار دارد. بنابراین ورزشکاران ما هیچ رقابت رو در رویی با نمایندگان رژیم صهیونیستی نخواهند داشت.»
با این اظهار نظر آقای کفاشیان همه منتظر شنای تنها شناگر ایران در روز اول المپیک بودند. اما در هنگام شروع مسابقات ۱۰۰ متر قورباغه از پکن خبر رسید که علیرضایی در مسابقه شرکت نکرده است و شبکه خبر بلافاصله اعلام کرد که دلیل حضور پیدا نکردن علیرضایی، حضور یک ورزشکار اسرائیلی در این گروه بوده است. اما بلافاصله مسوولان ورزش ایران دلیل حضور پیدانکردن را بیماری این ورزشکار اعلام کردند.
«وحیدمرادی» ، رئیس «فدراسیون شنا» در گفتگو با رسانه ها عنوان کرد علیرضایی به علت بیماری به بیمارستان منتقل شده بود و امکان مسابقه دادن نداشت. آقای مرادی ادامه داد: «علیرضایی شناگر خوب و آماده ایران به دلیل بیماری فتق خود دچار درد شدید و حالت تهوع شد که با نظر پزشکان حتماً باید مورد عمل جراحی قرار بگیرد. ترجیح دادیم این عمل در ایران انجام شود که بلافاصله پس از بازگشت به ایران این کار انجام خواهد شد.»
همچنین «محمد علی آبادی»، رئیس «سازمان تربیت بدنی» هم به عنوان نفر اول دستگاه ورزش ایران گفت: «نظر رسمی سازمان تربیت بدنی و کمیته ی ملی المپیک شرکت وی در مسابقات بود اما آن طور که به من اطلاع دادند گویا علیرضایی سابقه ی بیماری قبلی داشته که پیش از مسابقه برای او مشکل ایجاد کرده و نتوانست در مسابقات شرکت کند و من هر مورد دیگری غیر از این را تکذیب می کنم.» این گفته های مسوولان ورزش ایران با آنچه شبکه خبر اعلام کرده بود تناقض داشت و به نظر می رسد شبکه خبر در اعلام خبر خود با مسوولان سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک هماهنگی نکرده بود و به همین دلیل وحید مرادی و محمد علی آبادی مجبور شدند تا بلافاصله این خبر را تکذیب کنند.
خطری که برطرف شدمطمئناً اگر به طور علنی و رسمی اعلام می شد علیرضایی ایرانی به دلیل هم گروهی با یک ورزشکار اسرائیلی حاضر به مسابقه دادن نشده این اتفاق می توانست عواقب ناخوشایندی برای ایران به همراه داشته باشد و ایران را با جریمه ها و محرومیت هایی روبه رو کند. در همین رابطه «کمیته بینالمللی المپیک» (IOC) اعلام کرد، در شرایطی که برای IOC محرز شود، انصراف شناگر ایرانی از حضور در مسابقات به دلیل حضور نماینده اسرائیل بوده، ممکن است ایران با واکنش منفی این کمیته رو به رو شود.
«جیسل دیویس» سخنگوی این کمیته در این باره گفت: «با توجه به روح احترام و بازی جوانمردانه اگر محرز شود که ورزشکار ایرانی تعمداً در مسابقات شرکت نکرده است،IOC با این مساله به طور جدی برخورد خواهد کرد.»
IOC تحقیقاتی دراین مورد انجام داد و پس از دور روز و پایان بررسی ها آقای دیویس گفته های مقامات ایرانی را تائید کرد: «این ورزشکار به دلیل بیماری از مسابقه کنار کشیده است. او این مساله را طی یادداشتی به فدراسیون اعلام کرده است. ما نیز با مسوولان کمیته ملی المپیک ایران صحبت کردیم و آن ها تاکید کردند که تمامی ورزشکاران شان در بازی های این جا با ورزشکارانی از هر ملیت مسابقه میدهند. این چیزی بود که این ورزشکار و هم کمیته ی ملی المپیک ایران به ما گفتند.»
بدین ترتیب و با این اعلام رسمی کمیته بین المللی المپیک خطر جریمه شدن یا محرومیت ایران از بین رفت. با توجه به خطرهایی که مواجه ایران می شود، مسوولان ورزش ایران ترجیح می دهند که درمسابقات معتبری مثل المپیک به طور رسمی و علنی اعلام نکنند که ورزشکاران ایرانی حاضر به مسابقه دادن با اسرائیلی ها نیستند و این مساله پس از پایان مسابقات در داخل ایران بازگو می شود و ورزشکاران مذکور مورد تقدیر قرار می گیرند. طبیعتاً اگر علیرضایی بیمار هم نبوده مسوولان تصمیم گرفتند که علت غیبت او در مسابقات را بیماری عنوان کنند نه امتناع از رویارویی با یک اسرائیلی.