او را از فیلم «هامون» می شناختی یا سریال «روزی روزگاری» ؟ شاید سن ات تنها به سریال «خانه سبز» قد دهد و او برایت در قالب یک وکیل، «خسرو شکیبایی» شده باشد. گرچه این ها چندان مهم نیست. مهم این است که او یک روزی، در یک نقشی، برای تو خسرو شکیبایی شد.
و این خسرو شکیبایی در روز ۲۸ تیرماه سال ۱۳۸۷ در اثر عارضه قلبی از دنیا رفت. او که از سرطان کبد رنج می برد، ساعت ۹ بامداد روز جمعه، دار فانی را وداع گفت. بازیگر ۶۴ ساله ایرانی بعد از حدود ۴۰ سال کار در عرصه سینما، تلویزیون و تئاتر از دنیا رفت و تعدادی از مردم ایران برای وداع با بازیگر محبوب شان در تالار وحدت گرد هم آمدند.
«پرویز پرستویی» که در فیلم هایی مانند «روانی» و «شکار» همبازی خسرو شکیبایی بود، اجرای مراسم تدفین او را بر عهده داشت. و در طول برنامه –چه در تالار وحدت و چه در بهشت زهرا– سعی بسیار کرد تا نظم در مراسم خاکسپاری مردی که «سه سیمرغ بلورین» را به خاطر فیلم های «هامون»، «کیمیا» و «سالاد فصل» در کارنامه اش داشت، برقرار شود. در این میان هم هر از گاهی مجبور می شد تا با صدای بلند، مردم را دعوت به سکوت کند.
گویا در این مراسم بنا بر این بود که از هر آنچه شکیبایی دوست داشت، حرف به میان بیاید و هر آن که به او نزدیک بود، در باره اش حرف بزند. به همین دلیل ترانه «بهار دلنشین» با صدای «حسین بختیاری» اجرا شد و مردم او را همراهی می کردند.
صحبت از سخنرانی «ژاله علو» که خاطره «مراد بیک» روزی روزگاری با حضور او پررنگ تر می شود و «مسعود کیمیایی»، کارگردان اولین فیلم سینمایی شکیبایی (خط قرمز) به میان آمد اما در نهایت افرادی مانند «ایرج راد»، مدیر عامل خانه تئاتر، در مورد مرد آهنگساز فیلم «خواهران غریب» صحبت کرد.
راد در مورد او گفت: «متاسفانه یکی دیگر از پدیده های بازیگری ایران از میان ما رفت. خسرو شکیبایی از افتخارات هنر این مملکت بود و برای به وجود آمدن هنرمندانی از این دست، شاید سال های سال باید منتظر بود.»
«صفار هرندی»، وزیر ارشاد، که گویا از جلسه هیئت دولت آمده بود، در جمعی خصوصی به خانواده شکیبایی گفت: «نظیر اینگونه استقبال، از تشییع جنازه هنرمندی را تا به حال ندیده بودم. و این نشان می دهد که او کار خودش را با دل های مردم کرده است.»
«جعفری جلوه»، معاونت سینمایی ایران، هم در بهشت زهرا حضور داشت و بعد از خاکسپاری شکیبایی، از خصوصیات ویژه راننده اتوبوس فیلم «اتوبوس شب» که دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای شکیبایی در پی داشت، گفت: «خسرو شکیبایی به واقع، صاحب مرام بود و متواضع در برابر ارزش های ایرانی و اسلامی. هنرش، حجابی برای او و مایه ای برای تفاخر او نبود.»
شاید مردمی که برای شرکت در مراسم تدفین شکیبایی آمده بودند، انتظار داشتند صدای «رضا کیانیان»، همبازی شکیبایی در دو فیلم «کیمیا» و «درد مشترک» را بشنوند اما به جای او، «سیروس الوند» صحبت کرد.
الوند در مورد بازیگر دو فیلمش - «مزاحم» و «یک بار برای همیشه» – چنین گفت: «این شکوهی که امروز می بینید، در خور خسرو شکیبایی است. بازیگری که از آغاز دهه ۶۰ با حضورش در سینما، از دیگر بازیگران فرهیخته تئاتر دعوت کرد به سینما بیایند. و من دلم می خواهد همه مسئولین به این حضور توجه کنند که مردم بازیگران شان را دوست دارند.»
بعد از گذشت چهار ساعت، شاید حرف های ناگفته زیادی بر دل دوستان شکیبایی سنگینی می کرد که مجالی برای بیان شان نبود. اما هر چه بود، زمان رفتن رسیده بود.