دفعه بعد که رانندگان در جاده‌های ژاپن می‌رانند، ممکن است بدون آن‌که دستگاه پخش اتوموبيلشان روشن باشد، آهنگی را بشنوند که ريتمش با کم يا زياد کردن سرعت ماشين، کند يا تند می‌شود.

شايد شما هم اين را تجربه کرده باشيد که هنگام عبور اتوموبيل از دست‌اندازها يا سرعت‌گيرها، صدايی از سايش لاستيک و ناهمواری‌های جاده به گوش می‌رسد. اين مسأله ايده‌ای شده است برای تغيير يکی از جاده‌های ژاپن به جاده‌ای آهنگين.

مهندسان «صنايع پژوهشی هوکايدو» در ژاپن، توانسته‌اند با پياده‌سازی يک پروژه، اولين «جاده آهنگين» را بسازند.

آنها پس از محاسبات رياضی و موسيقيايی، کف جاده را از روی آسفالت با شيارهای متعدد چنان برش داده‌اند که با عبور اتوموبيل از روی آن صداهای مختلفی توليد شود. در واقع تغيير در عمق يا فاصله شيارها که پهنايی بین 6 تا 12 ميلی‌متر دارند، نت‌های زير يا بمی می‌سازد. کنار هم قرار دادن اين نت‌ها، ترکيبشان با هم و طولی از جاده که هر بخش از این نت‌ها را می‌نوازد، باعث شده تا در مجموع سرنشينان اتوموبيل يک آهنگ را بشنوند.

در حال حاضر سه جاده که موسيقی پاپ ژاپنی را اجرا می‌کنند، در «هوکايدو»، «واکاياما» و «گونما» يعنی در مرکز و شمال ژاپن ساخته شده است. 30 ثانيه قبل از رسيدن به مناطق آهنگين، جاده‌ها با علايم رنگی نت‌های موسيقی مشخص شده‌اند و با سرعتی معادل 60 کيلومتر در ساعت در مسير 250 متری، آوای موسيقی 15 ثانيه طول خواهد کشيد.

اين روش زاييده افکار فردی به نام شيزو شيندوآ است که قبل از رانندگی بخش‌هایی از یک جاده را به طور اتفاقی با بولدوز خراشيد. بعد از آن بود که دريافت این شيارها می‌توانند به تولید یک رشته از صداها منجر شوند.

تيمی از مهندسان در انستیتو «ساپورو» که اين طرح را پروراندند، تا پيش از این روی فناوری تازه‌ای کار می‌کردند که با استفاده از نور مادون قرمز بخش‌های خطرناک سطح جاده را پيدا می‌کرد.

پس از عملی شدن این طرح، برخی از رانندگان دريافتند که می‌توانند با ازدياد سرعت، موسيقی جاده را در سبک «هارد راک» گوش کنند.

با آن‌که اعلام شده سرعت بهینه برای گوش کردن این موسيقی، 45 کيلومتر در ساعت است، افراد محلی می‌گويند با سرعت‌های پايين‌تر، نمی‌توان نت‌ها و کل آهنگ را درک کرد.

يکی از وبلاگ‌نويسان ژاپنی می‌گوید: «شما بايد پنجره‌های خودروی خود را ببنديد تا موسيقی را به خوبی بشنوید. اگر با سرعت بالا رانندگی کنید، مانند این است که آهنگ را روی دور تند گوش می‌دهيد و اگر سرعتی معادل 20 کيلومتر در ساعت داشته باشيد، صدا، اسلوموشن و آزاردهنده خواهد بود».

این خلاقيت علاوه بر ایجاد سرگرمی ممکن است کاربردهای ديگری داشته باشد. در برخی از بزرگراه‌ها و قبل از رسیدن به توقفگاه‌هايی چون ايست‌های بازرسی و محل‌های دريافت عوارض، از ناهمواری‌های هشداردهنده استفاده می‌شود و صداهای تولیدشده بر اثر سرعت خودرو باعث می‌شوند تا راننده و سرنشينان از نزدیک شدن به این موانع آگاه شوند.

با توجه به این نوآوری شايد بتوان از اين روش، برای تنظيم سرعت مناسب رانندگی و همچنين بیدار نگه‌داشتن راننده در جاده‌های خطرناک و پر پيچ و خم، استفاده و از وقوع تصادف جلوگيری کرد.