چشمهايت از روی بازوهايش حرکت میکنند تا میرسند به انتهای دستهای باندپيچیشده که در ميانه ساعد متوقف ماندهاند. برق فشار قوی اما آسيبهای خود را تنها به همين نقطه محدود نکرده است. انگشتان پای مصطفی کرمی هم بر اثر حادثهای در حين تصويربرداری يک فيلم، آن قدر آسيب ديدهاند که پزشکان مجبور شدهاند آنها را نيز قطع کنند. علاوه بر اين، برخی ماهيچهها و نسوج داخلی نيز از بين رفته و بايد به تدريج عمل و برداشته شوند.
مصطفی کرمی دانشجوی سال سوم رشته کارگردانی موسسه آموزش عالی سوره، دستيار فيلمبردار گروهی بود که برای ساخت اين فيلم در روستای «جلين» از توابع گرگان به سر میبرد. موضوع فيلم «کاغذ باد» به کارگردانی موسی پايينمحلی و تهيهکنندگی حوزه هنری استان گلستان، سرقت کابلهای برق است؛ اما برق، خود نقشی ديگر بر عهده گرفته و اندامهای مصطفی را میربايد.
مصطفی میگويد: «قرار بود صحنهای را بگيريم از بادبادکی که به يک کابل برق گير کرده. قرار شد تا از زاویه بالا فيلمبرداری کنيم. با برق منطقهای هماهنگ کرديم. به ما اطمينان دادند که تا ارتفاع يک و نيم متری بالای سرم هيچ گونه برقی وجود ندارد. سيمهای متصل به ترانس، شل بود. پس از مدتی يکی از آنها آزاد شد و حادثه اتفاق افتاد».
او به بيمارستان ۱۵ خرداد گرگان منتقل میشود. پس از سه روز وضعيتش به گونهای است که انتقال او به تهران ضروری به نظر میرسد اما آمبولانس خصوصی به خاطر مشکلات ناشی از سهمیه بندی سوخت، حاضر به طی اين مسافت نيست.
دوستان و خانواده مصطفی کرمی پس از دردسرهای فراوان موفق به انتقالش به بيمارستان مهر تهران میشوند. او بنابر تشخيص تيم پزشکی تحت عمل جراحی قرار میگيرد و اعضای آسيبديدهاش را قطع میکنند.
برادر مصطفی کرمی می گويد که اداره برق، تقصير حادثه را برعهده نگرفته.
برادر مصطفی کرمی میگويد: «اداره برق هنوز هيچ چيز مکتوبی را درباره مقصر بودنشان منتشر نکرده و قرار است پس از طی مراحل قانونی، پاسخ خود را اعلام کند. فردی هم به نمايندگی از حوه هنری استان گلستان و آقای خاکپور به عنوان تهيهکننده آمدند و بدون اظهار نظر خاصی از اینجا رفتند.»
حوزه هنری به عنوان تهيهکننده فيلم حاضر نيست تقصيری را بر عهده بگيرد اما قول همکاری میدهد.
محمدرضا خاکپور، مدير حوزه هنری گلستان در گفتوگو با خبرگزاری مهر میگويد: «هر چند حوزه هنری گلستان به موجب قراردادی که با مجری طرح فیلم منعقد کرده مسؤولیت حوادث احتمالی را بر عهده مجری طرح گذاشته، با این همه، ما به دليل تعهد اخلاقی تمام تلاشمان را برای بهبود حال جسمانی این هنرمند مصروف خواهیم کرد.»
يکی ديگر از جاهايی که مورد اعتراض واقع شده، شرکت برق استان گلستان است. روابط عمومی اين شرکت طی يک اطلاعيه رسمی موضوع «جدا شدن و سقوط سيم برقدار» را تکذيب کرده و اعلام میکند که صعود «غيرعقلانی» و بدون حضور کارشناسان ذيربط، باعث بروز حادثه شده است.
دخلی که به خرج راه ندارد
مرجان ریاحی، مدير پايگاه خبری فيلم کوتاه که به شدت پيگير کارهای مصطفی است، درباره هزينههای درمان اين سينماگر جوان میگويد: «مبلغ کل قرارداد گروه برای توليد اين فيلم کوتاه ۲۱۰ هزار تومان بود که پس از کسر هزينهها ۱۷۰ هزار تومان باقی میماند. اين مبلغ بايد بين اين گروه شش نفره تقسيم میشد.
«بنابر گفته دکتر شيبانی رئيس بيمارستان، مصطفی بايد حداقل ۱۰۰ ميليون تومان برای درمان اوليه خود بپردازد و برای ادامه زندگی خود در شرايطی متناسب با وضعيت جديدش، نياز به مبلغی بيش از اين دارد.»
اما حسن بنيانيان، رئيس حوزه هنری سازمان تبليغات اسلامی راجع به قرارداد ۲۱۰ هزار تومانی گروه سازنده میگويد: «ما در سال، سه هزار فيلم کوتاه توليد داريم؛ بنابراين مجبوريم با اين مبالغ کار کنيم».
او که 25 روز پس از واقعه به بيمارستان مهر آمده، پس از گلايه از مطبوعات به خاطر اغراق بيش از حد اين خبر، اعلام میکند مصطفی کرمی را پس از گذراندن مراحل درمان، در حوزه هنری استخدام خواهد کرد.
مصطفی کرمی نامهای هم به رئيس جمهور مینويسد و در آن خواستار پيگيری مشکلاتش میشود.
او در ۱۴ سفر استانی محمود احمدینژاد به عنوان فيلمبردار، همراه او بوده است.
پس از اين نامه بود که جواد شمقدری مشاور هنری رئيسجمهور همراه با هيأتی برای ديدار با او راهی بيمارستان مهر شد و اعلام کرد که در اين مدت پيگير وضعيت وی بوده است.
او افزود پس از رايزنی، وزارت بهداشت قبول کرده است تا تمام هزينه بيمارستانی کرمی را بپردازد.
اما دلنگرانیهای مصطفی کرمی و دوستانش از جنس ديگری است. آنها نگران اين هستند که زمان برای تحقق اين وعدهها بیش از حد طولانی باشد يا در حد وعده باقی بماند. از اين رو آنها به کمکهای مردمی و صنفی چشم اميد دوختهاند.
تاکنون تعدادی از هنرمندان و اهالی فرهنگ، برای کمک به او اقدام کردهاند و قرار شده است تا همايشهایی متمرکز برای جمعآوری هزينههای درمان مصطفی برگزار گردد.