مجید می گوید:«پدرم 22 سال است که مداحی می کند. اول کارش بنایی یا به گفته ما معماری بود اما حالا چند سالی است که بنایی را رها کرده و فقط مداح است. شکرخدا هفته ای چهار تا مجلس می رود. هم ذکر امامان را می خواند و هم اینکه حداقل ماهی 300 هزارتومان درآمد دارد.»

مجید که پشت کنکوری است اعتقاد دارد باید مداحی گسترش پیدا کند و تخصصی شود و حتی دردانشگاه ها، در کنار رشته های الهیات مداحی هم تدریس شود.

طی سال های گذشته مقامات و سازمان های دولتی هم سعی کرده اند تا با دادن خدماتی ازمداحان حمایت کنند. به عنوان نمونه، سازمان تامین اجتماعی به عنوان مهم ترین سازمانی که در کشور خدمات اجتماعی و بیمه ای ارائه می دهد از بیمه کردن مداحان خبرداد.

پول پاکتی

با نگاهی به تقویم و شمارش مراسم مذهبی در سال هم می توان متوجه شد که مداح به جز برگزاری مراسم ختم و دفن مردگان و دعای کمیل، ندبه و زیارت عاشورا که هر هفته برگزار می شود می تواند سالانه در 37 مراسم مذهبی که شامل شهادت ائمه و مولودی های مذهبی است حضور داشته باشد.

حضوری که می تواند در پایان جلسه برای آن ها مبلغی درآمد به همراه داشته باشد که به «پول پاکتی» معروف است.

مهدی سورانی که موسسه ای برای برگزاری مراسم عزاداری و ختم دارد وبه گفته خود «50 مداح مرد و 9 مداح زن» با لهجه و زبان های مختلف از جمله لری، ترکی و کردی برای او کار می کنند در مورد در آمد مداحان می گوید: «کار مداح معلوم نیست. یک هفته ممکن است هیچ برنامه ای نداشته باشد ولی به جای آن، یک روز پنج برنامه برگزار کند. مداحی داریم که (پژوی) 206 زیر پاش هست و خانه و همه چیز دارد و مداحی هم داریم که حتی اکو ندارد و با بلندگوهای سبزی فروشی و دستی درخیابان برنامه اجرا می کند.»

او می گوید:«مداحی نرخ مشخصی ندارد. مداحی هست که پنج  هزار تومان برای هر برنامه می گیرد و مداحی هم هست که به خاطر شهرت و اعتبار، برنامه ای کمتر از یکی، دو میلیون نمی گیرد. مداح هایی هم هستند که فقط به خاطر رضای خدا برنامه اجرا می کنند و پول پاکتی نمی گیرند.»

همانطور که مهدی سورانی می گوید، همه مداحان درآمد خوبی ندارند، چون مداحان انواع مختلف دارند.

گروهی از مداحان را «مداحان اهل بیت» می خوانند. یعنی مداحانی که در مجالس و مراسم مذهبی مثل عاشورا شرکت می کنند.

گروهی ازمداحان، «مداحان مجلس گردان» هستند که برخی در اصطلاح به آن ها «مداح 45 دقیقه ای» هم می گویند. این مداحان مراسم ختم را در مساجد برگزارمی کنند.

گروهی از مداحان، «مداحان خیابانی» هستند. کسانی درگوشه و کنار خیابان ها بساطی پهن می کنند، نوحه می خوانند و مردم به آن ها پول می دهند.

گروهی از مداحان هم هستند که به «مداح 20 دقیقه ای» مشهورند. این مداحان که در قبرستان ها و به خصوص بهشت زهرا، گورستان عمومی و بزرگ جنوب تهران حضور دارند، در زمان برگزاری مراسم دفن مردگان مراسم اجرا می کنند.

به گفته «سورانی» در بین مداحان، به ترتیب مداحان مجلسی، مداحان اهل بیت، مداحان 20 دقیقه ای که گاهی مجلس گردانی هم می کنند بیشترین درآمد را دارند.

مداحی قرص ندارد

در مقابل، گروهی ازمداحان و مسئولان مراکز دینی هم هستند که با تبدیل شدن مداحی به شغل مخالف اند و طی سال گذشته با برگزاری همایش هایی سعی در «اصلاح» این ماجرا کرده اند.
سایت خبری ایسنا به نقل ازحجت‌الاسلام حسيني بوشهری، مدیرحوزه علمیه قم که اردیبهشت سال گذشته در همایش «بانوان مداح، آسيب‌شناسی و راهكارها» شرکت کرده بود، نوشت: «مداحی نبايد به عنوان شغل مطرح باشد.»

این مخالفت ها و همایش ها در شرایط برگزار می شود که هر روز بازار اجرا، فروش سی دی ها و  برگزاری کلاس های مداحی داغ تر می شود و بر تعداد مداحانی که کارت ویزیت برای برگزاری مراسم و آموزش مداحی چاپ می کنند افزوده می شود.

مرتضی که چهار سال است مداحی می کند ولی شغل اصلی اش فروشندگی است و خود را ازشاگردان یکی از مداحان مشهور معرفی می کند، می گوید: «نباید مداحی به دکان تبدیل شود و مداحان به خاطر پول برنامه اجرا کنند. باید فقط به فکر در آوردن اشک مردم باشند.»

او که به گفته خود یک کارتن بزرگ تلویزیون پرازکتاب های مذهبی در خانه دارد، می گوید: «اولین درس کلاس مداحی این است: "مداحی قرص ندارد. باید سختی کشید و عاشق اهل بیت بود نه کاسب."»