هرساله دوبی هنگام نوروز، ميزبان کنسرتها و برنامه های تفريحی ايرانی است. بسياری از تماشاگران اين کنسرت ها، ايرانيانی هستند که به انگيزه شنيدن صدای خواننده های مورد علاقه شان، تعطيلات سال نوی خورشيدی را به دوبی می آيند.

فروردين 1386 نيز جمعيت انبوهی از ايرانی ها برای کنسرت های نوروزی به دوبی سفر کردند؛ کنسرت هايی که هريک بين سه تا هفت هزار نفر تماشاگر داشتند.

برنامه راديويی زيگ زاگ، از اين برنامه ها گزارش داده و بخشی از اجراها را پخش کرده است. علاوه بر اين، تصاويری که کامران سامانی از اين کنسرتها گرفته است را در مجله زيگ زاگ می بينيد.

يکی از عجيب ترين کنسرتهای دوبی، اجرای داريوش بود؛ به خاطر تضادی که آهنگهايش با فضای عيد داشت و استقبال گرمی که از او شد. خيلی از طرفداران داريوش، زمان اجرای برنامه از هوش رفتند، تا جايی که کار به آمبولانس و کمکهای پزشکی کشيد. داريوش گفت: "ترانه هايی که می خونم، پيام داره و اين پيام هم در جشن های ما قابل قبوله و هم در غم های ما."

کنسرت شهره در يک سالن سرپوشيده برگزار شد. آن شب به نظر می رسيد که شهره به سختی آواز می خواند ولی از آهنگ سوم به بعد که آهنگهای خاطره انگيزش را اجرا کرد، صدای شهره همان صدای هميشگی اش شد.

چند هفته پيش، يک آلبوم ری ميکس سبک ترنس از آهنگهای قديمی سياوش قميشی بيرون آمد. او کنسرتش را هم با اجرای تازه يک آهنگ قديمی، فرنگيس، به پايان رساند. چندبار صدای ميکروفن و ارکستر هماهنگی اش را از دست داد اما سياوش ادامه داد. بعد از دوبی، تور کنسرت های آمريکا شروع می شود و سياوش تصميم می گيرد که برای زندگی از جنوب اسپانيا به آمريکا بازگردد يا نه.

منصور برای اولين بار آهنگهای آلبوم جديدش، "قشنگه" را اجرا کرد. کمی عصبی بود، چون وسواس داشت و می خواست "مو لای درز" کنسرتش نرود. آهنگها به خوبی اجرا شد، بخصوص آهنگ "عزيز دلمی" که آن را بدون ارکستر و با همخوانی تماشاگرها اجرا کرد و به "بچه های اون ور آب" (ايرانيان مقيم کشورهای ساحل جنوبی خليج فارس) تقديم کرد.

در حالی که کلی مهمان نوروزی منتظر بازگشتن ليلا به خانه اش در آمريکا بودند، روی صحنه آهنگ های آلبوم "بوسه" را اجرا کرد و مژده آلبوم جديدی را داد که "سالها نقشه انجامش را داشته"؛ آلبومی به سبک اصيل و بزمی.

بعد از يک سال سکوت و دوری از صحنه و موسيقی، افشين برای مردم خواند. کنسرتش مثل هميشه پر از انرژی و حرکت بود. برادرش، علی و دوستش، امير علی هم در دو طرف صحنه رقصهايی کردند که دل (و حتی زهره) همه را برد.

در ماههای گذشته، شهياد در هيچ کنسرتی آفتابی نشده بود چون کار تنظيم و ضبط خواننده های متعددی را در لس آنجلس بر عهده داشت اما او با کنسرت دوبی دوباره به صحنه بازگشت. مردم در جلوی صحنه به شدت برايش ابراز احساسات کردند و "خودشان را کشتند"، حتی جمله های ترکی آهنگ "بی تو هرگز" را به جای امرآ، خواننده ترک، همراه با او خواندند.

وقتی که هنگامه روی صحنه رفت، سه هفته ای می شد که از خانواده اش دور شده بود. او از راه دور و روی صحنه، برايشان تبريک عيد فرستاد. آهنگهايش را به خوبی آلبومش اجرا کرد و حتی يکی از ترانه های داريوش را بدون ارکستر خواند. آرايشش هم کار هانری زادور بود که می گفت: "آرايش هنگامه را با سبک آرايش عربهای دوبی هماهنگ کرديم تا خيلی به چشم بيايد!"

شايد جزو معدود خواننده های ايرانی باشد که ميکروفن را با اعتماد به نفس در دست می گيرد و بلند آواز می خواند. تسلط شهرام در اجرای کنسرت بی نظير بود و آهنگهای آلبوم جديدش هم با صدای همخوانی بلند تماشاچيان اجرا شد. صولتی تحويل سال را با خانواده اش در لس آنجلس گذرانده بود و تا سيزده به در، در دوبی ماند و اين مژده را داد که بعد از عيد بقيه ويديوهای آلبومش، "قسم" در تلويزيونها پخش می شود. 

شب کنسرت معين، گرمای هوای دوبی ملايم شد و نسيم خنکی هم می وزيد. معين روحيه خوبی نداشت و از اينکه آخر از همه روی صحنه آمده، ناراحت بود. ولی طرفدارانش تا آخرين آهنگی که ساعت دو و نيم صبح خواند و کنسرت را تمام کرد، پابه پای او خواندند.

گروه بلک کتز، جو خاص خودشان را دارند؛ مهم نيست کجا هستی، بلافاصه تو را به جو ميهمانی و رقص می برند. کاميار، پنجاه و هفتمين خواننده گروه بلک کتز است؛ گروهی که با فرهاد کارش را در "کوچينی" تهران شروع کرد و با همت شهبال شب پره، تا امروز کارش را ادامه داده است. کاميار، خواننده گروه، تنظيم جديدی از آهنگ "عيدی" فرهاد را خواند که همه را به فکر برد!

آرش با يک گروه ده نفره روی صحنه آمد و همه آهنگهای آلبومش را اجرا کرد. مردم با شور و هيجان زياد از کنسرت او استقبال کردند. آرش گفت: "من هر سال بايد بيام دوبی و چند روزی بمونم چون دوری از ايران رو برای من جبران ميکنه." از آلبوم جديد آرش که در آن خواننده های خارجی با او همصدا شده اند، تا پاييز خبری نيست.

عکس ها از کامران سامانی